Zarządzanie wyższym szkolnictwem artystycznym w Polsce

bann Zarzadzanie wyzszym szkolnictwem artystycznym w Polsce 

 

Hanna HancHanna Hanć - ekonomistka menadżerka i konsultantka z zakresu zarządzania przedsiębiorstwami, doradztwa orazzarzadzania projektami (MBA, PMP). Posiada kwalifikacje Project Manager Professional przyznawane przez uznany Project Management Institute, w trybie ciągłym od 2005 roku.

 

 

 


 

bann zloz zamowienie


 

Od Autorki

 

Kolejna reforma szkolnictwa wyższego w Polsce sprowokowała mnie do podjęcia tematu zarządzania uczelnią artystyczną ze zwróceniem uwagi na zarządzanie humanistyczne, które wskazuje na konieczność zauważania pojedynczych ludzi, ich wyborów, decyzji i chęci. Uznając, że kluczowe dla zarządzania jest tworzenie i umacnianie więzi wraz z koniecznością zdefiniowania systemu wartości dla prowadzonego procesu edukacyjnego, analizuję interesariuszy, dla których niezwykle istotna będzie wartość ekonomiczna organizacji oraz elementy konkurencyjności działania na rynku, a także interesariuszy, którzy kierować się będą wyłącznie względami naukowymi, badawczymi, zainteresowanych budowaniem społeczności zorientowanej na kreatywność i artyzm tworzenia. Podejmuję próbę ukazania tych dwóch skrajności, między którymi istnieją więzi wzajemnie komplementarne, uzupełniające dwa skrajne sposoby podejścia. Rozpatrując fakt braku jednego, uniwersalnego wzoru dla systemu organizacji i zarządzania, identyfikuję konieczność wewnętrznego przygotowania uczelni do prowadzenia ciągłego, systematycznego i wieloaspektowego procesu związanego z promowaniem i upowszechnianiem najlepszych rozwiązań z jednoczesnym wsłuchiwaniem się w głos odbiorców usługi edukacyjnej.

 

Szczecin_logoDofinansowano ze środków Gminy Miasta Szczecin

 


 

Recenzje

 

  • dr hab. Jan Stanisław Wojciechowski, prof. ASP w Warszawie, Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną

Książka Hanny Hanć podejmuje problem niezwykle aktualny ze względu na odczuwalne dziś ciśnienie zmian społeczno/kulturowych a jednocześnie bardzo trudny z punktu widzenia nauk o zarządzaniu. Wyższe szkolnictwo artystyczne obrazuje w odpowiednio pomniejszonej skali kulturę wizualną w danym czasie historycznym. Można zaryzykować tezę, iż jest ono modelem tej kultury (…). Książka sytuuje się zatem w polu, w którym spotykają się nauki o kulturze artystycznej i o polityce kulturalnej z naukami o organizacji i zarządzaniu. Pole to starają się dziś zagospodarować, i w dziele tym konkurują, specjaliści  wielu dyscyplin. Hanna Hanć wybiera stosowną do swoich akademickich kompetencji perspektywę „zarządzania humanistycznego”, które stara się godzić warsztat nauk o zarządzaniu z naukami o sztuce i naukami o kulturze artystycznej,  zakorzenionymi w tradycji nauk humanistycznych. (…) W takiej ogólnej perspektywie badawczej autorka analizuje szereg istotnych dla zarządzania wyższym szkolnictwem artystycznym problemów. Rysuje krytycznie stan obecny, wskazuje procesy w polityce kulturalnej państwa po roku 1989, które warunkują niektóre aspekty tego stanu. Przygląda się rolom artysty we współczesnym świecie, zwłaszcza jego kreatywności, ze względu na rozwój branż kreatywnych. Analizuje aktualny rynek pracy artystów w świetle najnowszych badań, które znacznie weryfikują stereotypy,  jakie upowszechnił rynkowy model ustroju kultury. W świetle tego co ukazuje społeczna rzeczywistość zrozumiałe jest także przeprowadzenie przez autorkę pogłębionej analizy misji edukacji kulturalnej i artystycznej oraz wgląd w doświadczenia innych krajów.(…) Uważam, że bardzo ciekawa książka, stanowić będzie ważną pozycję w dyskursie, jaki na temat kształtu polskiego szkolnictwa artystycznego właśnie się rozwija.

 

  • Dr hab. Jaromir Brejdak, prof. Uniwersytetu Szczecińskiego, Wydział Humanistyczny, Instytut Filozofii, Zakład Filozofii Współczesnej

W szybko zmieniającym się świecie procesy zarządzania zmianą nabierają kluczowego znaczenia; zmianom tym podlega także obszar kultury.  Precyzyjne określenie przez Autorkę celów procesowych zarządzania zmianą w odniesieniu do wyższego szkolnictwa artystycznego, poprzedzone wcześniejszymi rekonstrukcjami i prezentacją stanu faktyczno-prawnego wyższych uczelni w Polsce, wywiadami z ludźmi bezpośrednio zaangażowanymi w proces zarządzania kulturą, wykorzystanie metody  dobrych przykładów  oraz zastosowanie bardzo istotnej, autorskiej analizy interesariuszy sprawia, że mogę z pełnym przekonaniem zarekomendować Wydawnictwu powierzoną mi do recenzji pracę autorstwa Hanny Hanć. Pracę tę wyróżnia nie tylko wysoki poziom merytoryczny rozważań, przy wspomnianej interdyscyplinarności (ekonomia i kultura)  ale także ich  aktualność, która sprawia, że może ona stać się rodzajem  kompendium menadżera kultury.